• JanVriends5.jpg
  • JanVriends6.jpg
  • JanVriends7.jpg
  • JanVriends8.jpg
  • JanVriends9.jpg

logo facebook  logo twitter  logo linkedin  

updated 9:11 PM CET, Nov 6, 2017

Jan lezing3

Ik krijg de vraag hoe zo’n lezing van mij gaat. Nou, bijvoorbeeld zo: Een organisatie nodigt me uit om te spreken op een bijeenkomst. Dan word ik geïntroduceerd als “Jan de man die alles kan” en dat wekt weleens wat weerstand op bij toehoorders. Dan vertel ik over mijn werk als schrijver en tekenaar en laat ik met een kort filmpje zien hoe ik een strippagina (voor bijvoorbeeld Tina) maak. Dat wekt vervolgens verwondering want de meeste mensen hebben geen idee hoeveel werk er bij komt kijken “ik dacht dat dat met de computer getekend werd”. Ik vertel en laat zien hoe ik met mijn (of ondanks mijn) kleurenblindheid toch kan kleuren (paletten en CMYK-waarden in photoshop) En dan vertel ik hoe breed (commercieel) inzetbaar stripmakers zijn met al hun vaardigheden: Ze kunnen scenarist zijn, storyboarder, decorontwerper, visualiser, copywriter, regisseur en zelfs acteur. Ik laat daar ook beelden van zien, dat ik figureer in reclamefilmpjes of een tv-programma presenteer. Grappig, en ook gênant. Dan vertel ik over de keerzijde van commercieel tekenwerk, dat ik daar 6 jaar geleden een burn-out van kreeg en hulp zocht en dat ik op m’n 41e ASS gediagnostiseerd werd (hoogfunctioneel autisme) en dat ik mezelf heb moeten heruitvinden en heel langzaam uit m’n depressie klauterde. En dat autisme ook voordelen heeft (hypergeconcentreerd kunnen werken, fotografisch geheugen, maar ook voorrang krijgen in de Efteling met je “autipas”). Dat ik ben gaan schrijven en “sharen”, workshops geven, boeken uitgeven (“Hoe Verzin Je Het” en “Jij Kan Alles”) waar heel veel mensen blij van werden. En dat ik daar gelukkig van word, van anderen gelukkig maken. Dat ik zo blij ben dat ik nog altijd wekelijks voor Tina strips maak vanwege de lezers (ze staan in de rij voor een handtekening op het jaarlijkse Tina-festival) en omdat ik altijd stripmaker heb willen worden en het nu gewoon ook ben, naast huisvader, echtgenoot, schrijver, muzikant, stagebegeleider en wat al niet meer. En dat ik trots ben op mijn bijnaam: “de man die alles kan”, ook al heb ik mijn beperkingen. En dat mensen veel meer kunnen dan ze vaak denken, ook met stoornissen of handicaps. 

 

Meestal sluit m’n verhaal goed aan bij het thema van de bijeenkomst of het beleid binnen een organisatie (ondernemerschap, transities, flexibiliteit, talentontplooiing, handicaps, geluk, creatief denken). Voordat ik m’n verhaal doe ben ik altijd bloednerveus maar daarna blij dat ik het gedaan heb. En mensen delen achteraf ook veel (persoonlijke) verhalen, vaak opvallend positief en dat is me erg waardevol.